MAART 2006

Er is ontzettend veel gebeurd deze maand! Het gehele dakterras is vervangen, evenals de badkamervloer. Dit heeft spectaculaire en voor sommigen schokkende plaatjes gezorgd...

De eerste stap was het slopen van de badkamervloer. Eerst moest het vloerbeschot eraf, plank voor plank loswrikken met een koevoet of een hamer! De kinderbinten die daaronder vandaan kwamen, waren echt te slecht voor woorden... Zie je dat te korte stuk op de foto rechts? Emiel is daar doorheen gezakt... Hij kon zich gelukkig nog vastgrijpen, maar het is wel tekenend voor de huidige kwaliteit!




Al dat slopen zorgt trouwens wel voor een prachtige afvalberg: Die berg komt daar doordat we een gat in de vloer erboven als stortgat hebben gebruikt. De berg ligt tot aan dat stortgat! Let wel: de verdiepingshoogte is hier ruim 4 meter...

Na het verwijderen van het vloerbeschot zijn de rotte kinderbinten aan de beurt. De moerbinten kunnen blijven zitten, die koppen zijn in maart 2005 al aangeheeld met epoxyhars. Wat er overblijft, is een wel héél hoge ruimte!

Dit is gelijk het moment om de zwam in de muren te bestrijden, nu kunnen we er goed bij! Zo voorkomen we meteen dat het straks in de nieuwe binten komt waardoor we opnieuw houtrot krijgen.
Het is niet het gevaarlijkste spul dat gesprayed moet worden, maar een mondkapje is sowieso wel verstandig.

Inmiddels is de aannemer ook flink bezig geweest, de dakbedekking en de platen eronder zijn eraf. Het wordt er vooralsnog niet mooier van...



In de tussentijd zijn wij doorgegaan met het leggen van de nieuwe kinderbinten in de badkamer. Eerst moesten de kinderbinten van beneden naar boven worden gesjouwd. Op een gegeven moment deed Emiel dat in zijn eentje terwijl mijn schoonvader Cor en ik ze op hun plek legden en bevestigden.

Om een waterpas geheel te krijgen, hadden we eerst aan de zijkanten van de moerbinten een tijdelijke balk bevestigd die 100% waterpas gesteld is (de moerbint is dit door zijn hoge leeftijd in het geheel niet). Bij het op de plek leggen van de kinderbint, vulden we een eventueel verschil tussen de moerbint en de balk op met vulplaatjes. Op een enkele plek moest de kinderbint juist iets ingekeept worden. Als de kinderbint goed lag, boorde ik aan de ene kant en Cor aan de andere kant een gat door de kinderbint en schroefden het geheel aan elkaar met  lange schroeven (18 cm!). Leuk werk!

De klem op de linkerfoto is bedoeld om de in elkaars verlengde liggende kinderbinten perfect op elkaar te laten aansluiten.




In de tussentijd is de aannemer doorgegaan met het dakterras. Het lijkt wel of het dakterras een verdieping is gezakt... Als je hiernaar kijkt, vraag je je toch wel een beetje af of dat ooit nog goedkomt... Op dit moment zeggen mensen vaker dan ooit “waar zijn jullie aan begonnen!!” Kan jij ze ongelijk geven als je dit ziet?


Maar hoop is nabij! De gloednieuwe moerbinten van 40x40 cm van grenenhout worden door de aannemer op straat op maat gezaagd met een kettingzaag. Terwijl ze in de touwen worden gehangen, zet een van de werklieden de koppen in de menie. Dat hoeft niet te drogen, dat gebeurt in de muur wel. En dan is het een kwestie van omhoog hijsen, in het pand laten zakken, goed richten en plaatsen! Om de stabiliteit van het pand te waarborgen, worden de oude moerbinten er één voor één uitgehaald en vervangen. Dat ziet er al een beetje beter uit...





Het dakterras zoals het net verwijderd is, was niet origineel en was ook niet op authentieke wijze aangebracht. Aangezien wij nogal restauratiefreaks zijn, wilden wij de constructie op originele wijze aanbrengen, wat inhoudt dat de kinderbinten in inkepingen in de moerbinten zijn ingelaten. Emiel heeft een sjabloon voor de kepen gemaakt en heeft deze stuk voor stuk gefreesd. Dat waren er nogal wat... Dat was niet klaar na één sessie! De gloednieuwe bovenfrees was hier overigens niet blij mee en kon gelijk de reparatie in...



Nadat alle kinderbinten gelegd zijn, worden er platen overheen aangebracht en daar overheen de dakbedekking. De langwerpige opening achterin wordt t.z.t. een lichtstraat met glas. Zo ziet het er weer prima uit!

En nee, er ontbreekt geen stuk vooraan, dat wordt een vide. Tot ongeveer de lichtstraat komt er t.z.t. een opbouw wat in eerste instantie woongedeelte zal zijn, in een later stadium waarschijnlijk een thuisbioscoop of bibliotheek. Daar zullen we komen via een loopbrug over de vide. Nu zullen we op korte termijn gaan beginnen aan een noodbruggetje en een tijdelijke overdekking om de regen buiten te houden.

Van binnenuit ziet het ook weer als “binnen” uit (op de puinhopen na):

Tussen de kinderbinten gaan we in een later stadium gipsplaten aanbrengen waarna de onderste 10 cm van de kinderbinten in het zicht blijven (en dan vierkant lijken).

Inmiddels hebben we de badkamer ook weer beloopbaar gemaakt door vloerplaten vast te tackeren:


De plek waar de waterpas en snijliniaal een kruis vomen, markeert de plek waar (ongeveer) het ronde bad van 1,80 meter doorsnee komt te staan. Dit is ongeveer dezelfde maat (lijkt niet groot, maar de badkamer is 35 m2...).